Οι φωτιές στα δάση βοηθούν στην αναγέννησή τους όταν δεν μπαίνουν από τον άνθρωπο

"Παρεξηγημένες" είναι οι πυρκαγιές στα δάση της χώρας μας, η επίδραση των οποίων, πολλές φορές, βοηθάει στην αναγέννησή τους.

"Όταν οι φωτιές είναι φυσικές και δεν μπαίνουν από τον άνθρωπο, βοηθούν στη δημιουργία και ανάπτυξη των μεσογειακών οικοσυ­στημάτων" αναφέρει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Δρ. Παύλος Κωνσταντινίδης από το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης, με αφορμή τη συμμετοχή του στα ενημερωτικά σεμινάρια για την προστασία των δασών που διοργανώνει αύριο η περιβαλλοντική οργάνωση "ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ", σε συνεργασία με το φυσικό μεταλλικό νερό "ΑΥΡΑ".

Όπως σημειώνει, σύμφωνα με μελέτες, τα δάση καίγονταν από φυσικά αίτια κάθε περίπου 120 χρόνια αφού οι δασικές πυρκαγιές προϋπήρχαν του ανθρώπου, ενώ κύρια αιτία έναρξης των πυρκαγιών, ήταν είτε τα φυσικά φαινόμενα, όπως αυταναφλέξεις, είτε οι κεραυνοί, είτε τα ηφαίστεια.

"Ο άνθρωπος όταν εμφανίστηκε στον πλανήτη δημιούργησε τις δικές του πυρκαγιές, κι έτσι αύξησε τη συχνότητα του φαινομένου και το μετέτρεψε σε μέγιστο πρόβλημα" λέει χαρακτηριστικά κ.Κωνσταντινίδης.

"Εδώ και μερικές δεκαετίες, στη συνείδηση όλων των Ελλήνων, οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα της χώρας. Η φιλοσοφία που αναπτύχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, με την ολοκληρωτική καταδίκη όλων των δασικών πυρκαγιών, αποβλέπει μάλλον χονδρικά στην απόρριψη της όποιας ιστορικής οικολογικής ωφελιμότητας της φωτιάς και αυτό ίσως είναι που κάνει την ουσιαστική αντιμετώπισή τους μη αποδοτική.

Είναι βέβαιο, ότι εφόσον κατανοηθεί ο πραγματικός ρόλος της φωτιάς στη δημιουργία και διατήρηση των μεσογειακών οικοσυστημάτων και η σχέση που ανέπτυξε με αυτά στο πέρασμα των αιώνων, τότε και μόνο τότε, ολόκληρη η κοινωνία μας θα αντιδρά με ψυχραιμία την περίοδο έξαρσης του φαινομένου και πολλά λάθη από αυτά που γίνονται πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την πυρική περίοδο, θα αποφεύγονται" υπογραμμίζει.

Οσον αφορά τις αναδασώσεις των πυρόπληκτων περιοχών, τάσσεται υπέρ της φυσικής αναγέννησης χαρακτηρίζοντας «μύθους» όλα όσα απαιτεί η επιστήμη της οικολογίας για αποδοτικές αναδασώσεις οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε βιώσιμα οικοσυστήματα.

"Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα 100.000 φυτά που φυτεύτηκαν στο Σέιχ-Σου, κανένα δεν μεγάλωσε, σε αντίθεση με τα πεύκα που φύτρωσαν από μόνα τους και έχουν φτάσει τώρα τα 5 μέτρα» εξηγεί ο κ. Κωνσταντινίδης φέρνοντας ως παράδειγμα και το πευκοδάσος της Σιθωνίας που «αναγεννήθηκε" πλήρως σε αντίθεση με την Πάρνηθα που η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη επειδή είχε έλατα.

"Τα κουκουνάρια στα πεύκα περιέχουν σπόρους που απελευθερώνονται μετά την πυρκαγιά και αναγεννούν το δάσος» σημειώνει προσθέτοντας ότι μόνο «όταν παρεμβαίνουν οι άνθρωποι στα δάση να ανησυχείτε, η δύναμη της φύσης είναι από μόνη της τεράστια και μπορεί να τα επαναφέρει μόνη της στη φυσική τους κατάσταση".