Axis Mundi: Ζωγραφική, γλυπτά και κατασκευές στο Βερολίνο από το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού

Κατηγορία: Ψυχαγωγία - 30/04/2012 15:20:00

Ομαδική έκθεση με έργα των: Παύλου, Κώστα Τσόκλη, Χρήστου Καρά, Φιλόλαου, Κόττη, Γιώργου Ξένου, Θόδωρου Μανωλίδη, Δημήτρη Κοντού και Δημήτρη Μυταρά από τη συλλογή του Σοφοκλή Ρόβη.

H συλλογή του Σοφοκλή και της Σόνιας Ρόβη εντάσσεται στη μεγάλη παράδοση της εικονογραφίας του δένδρου. Έχοντας ως κοινό θεματολογικό πυρήνα την εικόνα του δένδρου, οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση εκφράζουν, ο καθένας απΆ τη σκοπιά του, μια ενδιαφέρουσα και πολύ προσωπική άποψη εικαστικής ερμηνείας.

Η πρωταρχική σύλληψη του δένδρου ως «έννοιας» και όχι ως εικόνας αποτελεί τον πυρήνα της δουλειάς του Παύλου, η οποία στη συνέχεια μορφοποιείται και αποκτά τα σχήματα και τις ποιητικές εικόνες που του υποδεικνύουν τα ίδια τα υλικά της δουλειάς του: οι χάρτινες χρωματιστές λωρίδες των τεμαχισμένων αφισών, ο χαρούμενος χαρτοπόλεμος, τα πολύχρωμα μικρά κομματάκια από χαρτί, σε ανεξάντλητους συνδυασμούς.

Η εικόνα του δένδρου, συντονισμένη με τον κύκλο των εποχών, κατέχει σημαντική θέση και στη δουλειά του Κώστα Τσόκλη, ο οποίος διερευνά μεθοδικά τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης, για να θέσει σε νέα βάση ερωτήματα φιλοσοφικού στοχασμού που έχουν σχέση με τη φωτεινή και τη σκοτεινή πλευρά του κόσμου, την άνθιση και τον μαρασμό, τη ζωή και τον θάνατο.

Τα δένδρα και τα φυλλώματα του Χρήστου Καρά έχουν τις ρίζες τους στη λυρική παράδοση των ρομαντικών, ταυτίζοντας την εικόνα του δένδρου με την αρχετυπική θηλυκή μορφή της Φύσης, που συμβολίζει την αναζωογονητική δύναμη του έρωτα και τη συνέχεια της ζωής.  
Το πέτρινο δένδρο του γλύπτη Φιλόλαου παραπέμπει συνειρμικά στο Κοσμικό Δένδρο των αρχέγονων μύθων. Συμπαγές και πελώριο – στη συμβολική διάστασή του – μοιάζει με αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης. Είναι το Δένδρο της ζωής, της αέναης ανανέωσης και της οικουμενικότητας του Κόσμου.

Το πολύχρωμο δένδρο του Κόττη μοιάζει να βγήκε απΆ τους μαγικούς κήπους του Παραδείσου, ανακαλώντας στη μνήμη εικόνες τρυφερών στιγμών από τα χρόνια της χαμένης μας αθωότητας.

Για τον Γιώργο Ξένο η θεματολογία του δένδρου αποτελεί ερέθισμα και αφορμή για να δημιουργήσει από την αρχή το δικό του ποιητικό «Σύμπαν», διασπώντας τη φόρμα σε άπειρους σχηματισμούς χειρονομιακών ρυθμών που οδηγούν τη σκέψη πέρα απΆ το φθαρτό και το εφήμερο.

Το στυλιζαρισμένο δένδρο του Θόδωρου Μανωλίδη βρίσκει ιδανικά τη θέασή του μέσα σε ένα περίτεχνο και πληθωριστικό περιβάλλον «μαγικού ρεαλισμού», που προκαλεί χιλιάδες συνειρμούς και μυστηριακές αφηγήσεις.

Ξεκινώντας από μια βαθιά και οξυδερκή παρατήρηση της φύσης, ο Δημήτρης Κοντός οδηγείται σταδιακά σε μια υπέρβαση των φυσικών φαινομένων, μετατρέποντας το οικείο και το προφανές σε υλικό ποίησης. Τα δένδρα του μοιάζουν να έχουν τις ρίζες τους βυθισμένες ως την καρδιά της γης, ενώ η κορυφή τους αγγίζει συμβολικά τον ουρανό.

Για τον κατεξοχήν πορτρετίστα Δημήτρη Μυταρά, τα δένδρα του έχουν την ίδια δυναμική και νευρώδη χειρονομία που έχουν και τα πορτρέτα του. Είναι ζωντανοί οργανισμοί με έντονη ζωτική ενέργεια. Οι χυμοί που διατρέχουν τον κορμό και τα κλαδιά τους είναι όπως τα αίμα που ρέει στις φλέβες των ανθρώπων.

Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού – Παράρτημα Βερολίνου
Εγκαίνια: Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012, 8 μ.μ.
Διάρκεια έκθεσης: 4 Μαΐου - 1 Ιουνίου 2012
Ώρες κοινού: Δε.-Πα. 10 π.μ.-4 μ.μ.