ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ του Πάολο Σορεντίνο από 06/01 στους κινηματογράφους

Κατηγορία: Ψυχαγωγία - 21/12/2010 13:10:00

Σενάριο/σκηνοθεσία: Paolo Sorrentino
Φωτογραφία: Luca Bigazzi
Μοντάζ: Giorgio Franchini
Κοστούμια: Ortensia De Francesco
Μουσική: Pasquale Catalano
Με τους: Toni Sevillo, Olivia Magnani, Adrianno Giannini




Κάθε άνθρωπος κρύβει ένα ανομολόγητο μυστικό. Όμως, ο Τίτα Ντι Τζιρόλαμο κρύβει περισσότερα. Είναι προφανές. Αλλιώς για ποιο λόγο ένας καλοστεκούμενος μεσόκοπος άνδρας από την Νότια Ιταλία, περνά τα τελευταία οκτώ χρόνια σε ένα ανώνυμο ξενοδοχείο μιας ανώνυμης Ελβετικής πόλης, χωρίς φαινομενικά καμία απασχόληση; Χρόνια σιωπής και αμέτρητων τσιγάρων, χρόνια που τα περνά στο λόμπυ του ξενοδοχείου, ντυμένος κομψά μα χωρίς να επιτρέπει στον εαυτό του περιττές πολυτέλειες; Μια αποπνικτική ρουτίνα, η αιώνια αναμονή κάποιας τολμηρής κίνησης. Ο Τίτα, σαν ήρωας του Ναθάνιελ Χώθορν παρατηρεί απαθώς τη ζωή να περνά μπροστά από τα μάτια του, χωρίς ποτέ να αντιδρά, χωρίς να δείχνει το παραμικρό συναίσθημα. Και πάλι φαινομενικά. Δεν έχει πια κανέναν. Μόνος. Τόσα χρόνια χαμένα για κάτι που συνέβη και παραμένει κρυφό. Τι; Για ποιόν λόγο; Ποια είναι τα ανομολόγητα μυστικά του Τίτα Ντι Τζιρόλαμο;


Ο μόλις 40χρονος Ιταλός δημιουργός Πάολο Σορεντίνο, διαφοροποιείται από την εν πολλοίς γλυκανάλατη και άτολμη σύγχρονη Ιταλική παραγωγή. Γυρίζει ένα τύποις αστυνομικό/ψυχολογικό θρίλερ συνδυάζοντας την υπόκωφη ενέργεια των «Δολοφόνων» του Σιόντμακ, τις τόσο «εύγλωττες» σιωπές του σινεμά του Μέλβιλ, την αδυσώπητη καταγραφή των «παγωμένων»  σύγχρονων αστικών τοπίων και των ανθρώπινων σχέσεων του Αντονιόνι. Με οδηγό την μυστηριώδη πολυετή μπαναλιτέ του αινιγματικού κεντρικού προσώπου του δράματος, Τίτα Ντι Τζιρόλαμο (με μια εκπληκτική ερμηνεία από τον μεγάλο Τόνι Σερβίλο, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί η πρώτη εμφάνιση της Ολίβια Μανιάνι, εγγονής της ¶ννα Μανιάνι και του Ανδρέα Τζιανίνι, γιου του Ζιαν Κάρλο Ζιανίνι), αινιγματικό ένοικο ενός σχεδόν εκτός χρόνου ξενοδοχείου μιας απρόσωπης Ελβετικής πόλης, ο Σορεντίνο κινητοποιεί έναν κινηματογραφικό μηχανισμό ιλιγγιωδών απαστραπτόντων σινεμασκόπ πλάνων, σχεδόν παραισθητικού-ψυχεδελικού ηχητικού σχεδιασμού, ελλειπτικών διαλόγων και στυλιζαρισμένης σκηνοθεσίας, για να καταγράψει, με αδυσώπητο λεπτομερειακό ρεαλισμό, τον εγκλωβισμό και την τελική συντριβή του ατόμου, στα άκαμπτα συστήματα της σύγχρονης καπιταλιστικής οικονομίας, της Μαφίας, των παγερών και παγιωμένων ανθρώπινων σχέσεων που διέπουν τον σύγχρονο «πολιτισμένο» κόσμο. Ταυτόχρονα όμως (και ευτυχώς), οι «ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ» μιλούν για την υπέρβαση των ορίων και των κανόνων του καλοκουρδισμένου συστήματος, τα καρφιά στα ανελέητα γρανάζια της «σκληρής μηχανής» που μπορούν, έστω και την ύστατη στιγμή, να οδηγήσουν στην επώδυνη όσο και λυτρωτική έξοδο.

Αινιγματικός πενηντάρης με ύποπτο ιστορικό εδρεύει στην καρδιά μιας ταινίας που ξεφλουδίζει αργά και ελλειπτικά την πλοκή της. Θαυμαστής δυο εντελώς διαφορετικών καλλιτεχνικών άκρων, όπως είναι ο Μελβίλ και ο Αντονιόνι, και λάτρης της εικόνας, ο  Σορεντίνο παίζει το χαρτί του διφορούμενου στην ίντριγκα, χτίζοντας διαρκώς γύρω της ένα ολόκληρο εστέτ κινηματογραφικό περιβάλλον. Οι γεωμετρικά ακριβείς κινήσεις της κάμερας, η αποθέωση του πλάνου, η έξυπνη χρήση της ηχητικής μπάντας, η υποβλητική ατμόσφαιρα γίνονται μέρη μιας στιλιστικής συμφωνίας που αποπροσανατολίζει γοητευτικά αλλά και κρύβει ελάχιστα. Ταινία σκηνοθέτη, Οι Συνέπειες Του Έρωτα εξασκούν ψυχρά τη γοητεία της ιδανικής φόρμας, σε βάρος όμως κάθε ουσίας ή συναισθηματικής εμπλοκής.