Δημοτικό Θέατρο Θέρμης - Ηλία Καπετανάκη «Η Βεγγέρα»

Μετά τη μεγάλη επιτυχία των πρώτων παραστάσεων η πειραματική σκηνή «Θεάτρου Όραμα» παρουσιάζει το έργο την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου με μια παράσταση  και την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου σε απογευματινή και βραδινή παράσταση.
Σκηνοθεσία : Δώρα Σκαρλάτου
Σκηνικά – κοστούμια : Θάνος Καρώνης
Φωτισμοί: Γρηγόρης Μόσχου
Διανομή :
Κος Νερουλός : Γιάννης Θεοδωρίδης, Στέλιος Μπουικίδης
Κα Νερουλού : Ελεωνόρα Σαράφη, Βάντα Ερμείδου
Κος Στενός : Νίκος Κρητικός, Κώστας Θαμνόπουλος, Γιάννης Λάσκος
Κα Στενού : Ελευθερία Νάκου
Νίκος, ανιψιός : Νίκος Παπαφιλίππου
Κατίνα : Ελένη Πατίκα
Μαρίκα : Τιτίκα Κουρτσόγλου
Φρόσω : Σοφία Πιλπιλίδου
Δημήτρω : Μαρία Μαυρίδου, Βασιλεία Μαρτάκου
Πίπης : Σοφία Ιεροδιακόνου

«Η ΒΕΓΓΕΡΑ»
Η «Βεγγέρα» του Ηλία Καπετανάκη ανήκει στην μεγάλη παράδοση των μονόπρακτων κωμωδιών που γράφτηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα και συνεχίστηκαν και στις αρχές του  20ου, παράλληλα όμως διαφοροποιείται απΆ αυτές σε κάτι πολύ βασικό. Οι μονόπρακτες εκείνες κωμωδίες συνήθως μεταφράζονταν από τα γαλλικά και τα ιταλικά, άλλοτε όμως συγγράφονταν και κατευθείαν πάνω στον καμβά της ξένης φαρσοκωμωδίας. Στην ελληνική θεατρική πραγματικότητα καθιερώθηκε να παίζονται στο τέλος κάθε παράστασης προς τέρψιν των θεατών.
«Η Βεγγέρα» γράφεται το 1894 από τον Ηλία Καπετανάκη και χαρακτηρίζεται Ηθογραφίαν εις πράξιν.
Με τη λέξη  βεγγέρα αναφερόμαστε  βασικά στην επίσκεψη που έκανε μια οικογένεια στο σπίτι μιας άλλης με σκοπό την ανάπτυξη της κοινωνικότητας. Συνήθως τα παιδιά έπαιζαν μεταξύ τους, ενώ οι μεγάλοι συζητούσαν στο σαλόνι του σπιτιού. Η οικοδέσποινα κερνούσε καφέ, γλυκό ή ποτό τους επισκέπτες, ενώ αν στην ομήγυρη υπήρχαν νεαρές, ανύπαντρες κοπέλες, έπαιζαν κάποιο μουσικό όργανο ή τραγουδούσαν για να ευχαριστήσουν τη συντροφιά.
Ο Καπετανάκης με τη «Βεγγέρα» του μας εισάγει σε μια συνήθεια των οικογενειών να ανταλλάσσουν επισκέψεις εν είδη κοινωνικής συναναστροφής αντιγράφοντας όμως τον καθωπρεπισμό και τα ήθη που έρχονται απΆ την αλλοδαπή. Στη «Βεγγέρα», οι ήρωες φέρουν συμπεριφορές μάλλον της ζωής στην επαρχία κι αυτό ακριβώς είναι που θέλει να τονίσει κι ο συγγραφέας.
Οι οικοδεσπότες, η οικογένεια Νερουλού εν προκειμένω, αγνοούν τους στοιχειώδεις κανόνες ευγένειας και φέρεσθαι και είναι επιπλέον ανέτοιμοι να δεχτούν αυτή την επίσκεψη. Έτσι απορρυθμίζεται σταδιακά η κοινωνική συναναστροφή και η βεγγέρα οδηγείται σε όλεθρο.
ΗΛΙΑΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ (1859-1922)
Ο Ηλίας Καπετανάκης γεννήθηκε στην Τρικότσοβα της επαρχίας Οιτύλου της Πελοποννήσου, με καταγωγή από αρχοντική οικογένεια της Μάνης.
Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ως το 1890 - χρονιά κατά την οποία αφοσιώθηκε στο θέατρο ως το 1913 - εργάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών και σε άλλες δημόσιες θέσεις. Το 1913 διορίστηκε στη νομαρχιακή διοίκηση Κρήτης και από το 1916 ως το 1920 διετέλεσε νομάρχης της επαρχίας Ρεθύμνης. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1893 με την κωμωδία Ο γενικός γραμματεύς που παραστάθηκε με επιτυχία από το θίασο Αλεξιάδη - Παντόπουλου. Ο Γενικός γραμματεύς εντάσσεται στην παράδοση του κωμειδυλλίου και τοποθετείται ανάμεσα στα καλύτερα έργα αυτής της περιόδου της ελληνικής δραματουργίας, την οποία ωστόσο ο ίδιος ο Καπετανάκης επέκρινε.
Πρέπει επίσης να σημειωθούν η μονόπρακτη κωμωδία του Η βεγγέρα, που ανέβηκε από το θίασο του Δημητρίου Κοτοπούλη και η επιθεώρηση Αι υπαίθριοι Αθήναι σε συνεργασία με το Νικόλαο Λάσκαρη, που ανέβασε ο θίασος Ταβουλάρη - Παντόπουλου το 1894.
¶παιχτο μέχρι πρόσφατα παρέμεινε το έργο του Το γεύμα του Παπή και χαμένη η κωμωδία του Αντιθάλαμος. Παρά τη σύντομη ενασχόλησή του με το θέατρο, ο Καπετανάκης σφράγισε τη νεοελληνική δραματουργία. Βασικά χαρακτηριστικά της γραφής του είναι το έντονα δηκτικό ύφος και η ανελέητη σάτιρα των ελληνικών κοινωνικών και πολιτικών ηθών.
Εργογραφία
• Ο γενικός γραμματεύς. Αθήνα, 1898.
• Η βεγγέρα. Αθήνα, έκδοση του Ημερολόγιου Σκόκκου, 1895.
• Αι υπαίθριοι Αθήναι (επιθεώρηση, πιθανή η συγγραφική συμβολή του Καπετανάκη).
• Το γεύμα του Παπή, ΠινακοθήκηΑ΄, ετ.Α΄, 9/1901, αρ.7, σ.155-158.

Πληροφορίες
Πολιτιστικό Κέντρο Θέρμης 2310 463423