Πού Βρίσκεται Η Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου Ανδρών Της Ελλάδας Στον Χάρτη; Χιούμορ και Λίγη Μπάλα

Ας μιλήσουμε λίγο για τη φάση με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών της Ελλάδας. Γιατί, δεν ξέρω για εσάς, αλλά κάθε φορά που λέω “εθνική” θυμάμαι εκείνες τις σπασμένες τηλεοράσεις από ματς που μας έκαναν να δαγκώσουμε μαξιλάρια πιο δυνατά από ένα σουβλάκι με παραπανίσιο τζατζίκι. Πατάς πάνω στο όνομα της Ελλάδας στο live ranking, και ψάχνεις το “κλέι”, αλλά η ιστορία της ομάδας μας μοιάζει λίγο με κλεφτόπετρα - σκληρή αλλά γεμάτη εκπλήξεις.

Και γιατί όχι; Όλοι μας θυμόμαστε το θρυλικό έπος του 2004, τότε που ο Άγγελος σκέφτηκε "θα το σηκώσουμε" και με… κάλτσες και φανέλες το σηκώσαμε! Αλλά σήμερα τι έγινε ρε παιδιά; Κάνουμε προπόνηση σαν να παίζουμε Τάβλι; Αν ψάχνετε παρηγοριά ή τίποτα πιο ασφαλές από τη μπάλα στα δίχτυα, δοκιμάστε το twin casino να πετάξετε κάνα ταληράκι στα φρουτάκια.

▶ Πώς Πέσαμε Από Την Κορυφή

Ακούστε τώρα μια ιστορία, μια φορά κι έναν καιρό είχαμε ομάδα που έκανε την Ευρώπη να τρελαθεί. Βάλτε στο μυαλό σας ήχο από μπουζούκια και τον Καραγκούνη να παίζει σαν να παίζει λοκατζής σε αμφιθέατρο - αυτή ήταν η Εθνική του 2004.

Τότε όλοι μας τρίβαμε τα μάτια μας - δεν περιμέναμε τέτοιο πράγμα, αλλά το κάναμε! Από το να κλείνουμε σπίτια σε ντέρμπι Superleague, το πήραμε στο να γυρνάμε σε δρόμους χορεύοντας ζεϊμπέκικο. Τι πάθος ήταν εκείνο! Όμως τα χρόνια πέρασαν και οι χρυσές νύχτες μετατράπηκαν σε “ουφ, άλλη ήττα”.

Οι νίκες έγιναν “σκορπιονισμένες” ή έτσι φαίνεται. Η κατάταξη της εθνικής ανδρών έχει πάρει πτώση που θυμίζει παραδοσιακή ελληνική οικονομία. Από την πρώτη δεκάδα διεθνώς, τώρα παλεύουμε να προσπεράσουμε χώρες που πιθανότατα δεν ξέρουμε καν που βρίσκονται στον χάρτη. Ακούω για το Λουξεμβούργο και θέλω καφέ διπλό να συνέλθω. Δες και μια αναδρομή στο τι έγινε με την Εθνική - το έπος του 2004 κρύβει τα πιο περίεργα και τις σιβυλλικές μας προβλέψεις.

▶ Γιατί Πελάτωσε ο Διάβολος Με Εμάς

Οι τελευταίοι αγώνες ήταν λίγο σαν να πήγαινουμε εκδρομή χωρίς χάρτη και πυξίδα. Οι αντίπαλοι μας πετάνε γκολ από το πουθενά κι εμείς στεκόμαστε σαν τις Ερινύες σε παράσταση σχολείου. Η ομάδα προετοιμάζεται για προκριματικά Ευρώπης λες και πάμε να κερδίσουμε αγώνες Αλίμου.

Και δεν θέλω να φανώ καγχαστικός, αλλά παιδιά, να το πούμε: το στυλ μας άλλαξε και όχι προς το καλύτερο. Είναι λες και έχουμε αποφασίσει να παίξουμε “ποδόσφαιρο χωρίς μπάλα”. Ποιος προπόνησε τη φυσική κατάσταση μας; Φαίνεται σαν να ήπιαμε τρία freddo espresso πριν τον αγώνα.

Και οι αμυντικές κινήσεις; Εκεί είναι που θέλει κουράγιο - μια αντίπαλη ομάδα κάνει επίθεση κι εμείς στεκόμαστε σαν να περιμέναμε delivery. Μπορεί να φταίει ο προπονητής, μπορεί να φταίει το σύμπαν, αλλά το αποτέλεσμα είναι ίδιο: ένα ranking που δεν σηκώνει ποντάρισμα ούτε ένα ευρώ.

▶ Υπάρχει Ελπίδα ή Φέρτε Ρολά Φαλάφελ

Παρά τα πονηρά σχόλια, υπάρχει ακόμη κάτι που βγάζει ελπίδα απ' τη μύτη μας. Κάνα δυο νεαροί παίκτες δείχνουν υπόσχεση, σαν το κλασικό σουβλάκι που δοκιμάζεις για πρώτη φορά κι ελπίζεις να είναι καλό. Ίσως η αλλαγή στον προπονητή να βοηθήσει να βγάλουμε το κεφάλι από το νερό.

Κι αν αρχίσουμε να παίζουμε σαν ομάδα αντί για απλά 11 τυπάδες που προσπαθούν να μην συγκρουστούν μεταξύ τους, ίσως δούμε το φως στην άκρη του τούνελ. Ποιος ξέρει; Λένε πως η τύχη φτιάχνει ιστορία κι εμείς έχουμε ιστορία μπαλαδόρικη, αν αποφασίσουμε να το θυμηθούμε. Με τα σωστά χέρια στο τιμόνι (και κάποια αλλαγή στρατηγικής που δεν περιλαμβάνει "δίνουν γκολ, εγώ κάνω τον τουρισμό") μπορεί να δούμε καλύτερες μέρες.

▶ Άσε Τον Πάγο, Το Θέμα Είναι Ζεστό

Βέβαια, θέλει σχέδιο. Και μιλάμε για κάτι καλύτερο από να πούμε, “πάμε να παίξουμε”. Χρειαζόμαστε σωστή νοοτροπία, αυτοπεποίθηση και… ειλικρίνεια. Να κοιτάξουμε στον καθρέφτη και να πούμε, "ρε παιδιά, κάπου σωθήκαμε αλλά το αφήσαμε στην τύχη".

Πέρα από το ποδόσφαιρο, ένας υπολογισμός του καθεστώτος της γενικότερης ψυχαγωγίας μας εδώ στην Ελλάδα δείχνει κάθημερινή έμπνευση παντού. Κάλλιστα μπορείς να δεις περισσότερα για το κανονιστικό πλαίσιο που στηρίζει τους κανόνες παιχνιδιού, γιατί το ποδόσφαιρο και τα τυχερά παιχνίδια μοιάζουν - παίρνεις τη ρίσκα σου κι εύχεσαι να πετύχει το ποντάρισμα.

Αν συνεχίσουμε να παίζουμε τα δυνατά μας χαρτιά και αφήσουμε τις χειρότερες συνήθειες στην άκρη, το μέλλον δείχνει λαμπρό. Δεν θα είναι εύκολο να φτάσουμε ξανά στις εποχές δόξας του παρελθόντος, αλλά με την Εθνική (και λίγη τσικουδιά), όλα είναι πιθανά.

Και μη ξεχνάτε, στο τέλος της ημέρας, η φάση είναι να θυμόμαστε να γελάμε. Γιατί ποιο το νόημα αν δεν βγάζουμε χαμόγελο στα δύσκολα; Στη θεωρία στεκόμαστε χαμηλά στην κατάταξη, αλλά θέληση να έχεις και φτιάχνουμε τον χάρτη απ’ την αρχή! Σήμερα Ελλάδα, αύριο κορυφή!